« و هيچ صاحب گوسفند و گاو و شترى نيست كه زكات مال خود را ندهد مگر اينكه خداوند او را در روز قيامت در بيابانى هموار حبس فرمايد ، و هر حيوان سمدارى او را پايمال كند و هر نيشدارى او را بگزد ، و هيچ صاحب درختان خرما يا انگور يا زراعتى نيست كه زكات آنها را ندهد مگر اينكه خداى تعالى زمين زراعت او را تا هفت طبقه طوق كند و بر گردن او افكند » . و فرمود : « خداوند بر اين امّت چيزى را كه بر آنها شديدتر از زكات باشد واجب نكرده ، و در مورد زكات عامّهء مردم هلاك مىشوند » . و فرمود : « هر كه يك قيراط از زكات خود را حبس و منع كند نه مؤمن است ، و نه مسلمان ، و اين است گفتار خداى تعالى : « . . . قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلَّى أعْمَلُ صالِحا فيما تَرَكْتُ » 23 : 99 - 100 ( مؤمنون 99 - 100 ) « . . . گويد پروردگارا مرا بازگردان ، شايد در آنچه وا گذاشته‌ام كار شايسته اى بجاى آرم » . و فرمود : « زكات براى آزمايش توانگران و يارى كردن بينوايان قرار داده شده . و اگر مردم زكات اموال خود را ادا مىكردند ، هيچ مسلمانى فقير و نيازمند نمىماند ، و بواسطهء آنچه خدا براى او مقرر فرموده بىنياز مىشد . و هيچ كس فقير نشد و نيازمند و گرسنه و برهنه نماند مگر به سبب گناه توانگران و مالداران ( كه زكات خود را ندادند ) ، و بر خدا حق است كه رحمت خود را از هر كه حقّ خدا را در مال خود حبس و منع كند باز دارد . و سوگند به آن كه خلق را آفريد و بساط روزى را گسترانيد كه : هيچ مالى در صحرا و در دريا تباه نشد مگر به سبب ندادن زكات آن . و هيچ صيدى در صحرا و در دريا صيد نمىشود مگر آنكه تسبيح خدا را در آن روز ترك كرده . و محبوبترين مردم نزد خداى تعالى سخىترين و گشاده دستترين آنهاست ، و سخىترين مردم كسى است كه زكات مال خود را بدهد ، و نسبت به آنچه خداوند در مال او واجب كرده بر مؤمنين بخل نورزد » . و فرمود : « زكات دادن چيزى نيست كه بايد صاحب آن را ستود ، بلكه